Κύκλος Νερού

• 
• 

Εκατομύρια χρόνια πριν δεν υπήρχαν ωκεανοί στον πλανήτη μας. Η επιφάνεια της γης ήταν τόσο ζεστή που το νερό απλά εξατμιζόταν. 

Μέσω των ηφαιστείων εισήχθησαν τεράστια ποσά ατμού στην ατμόσφαιρα και καθώς η γη δρόσιζε, ο ατμός μετατράπηκε σε υδρατμούς που συμπυκνώθηκαν σε σταγονίδια και άρχισαν να πέφτουν σαν βροχή. Αυτή η βροχόπτωση διάρκεσε για πολλές χιλιάδες έτη γεμίζοντας μεγάλες κοιλότητες στο έδαφος και διαμορφώνοντας έτσι τις πρώτες θάλασσες του κόσμου. 

Σήμερα, οι ωκεανοί διαρκώς λαμβάνουν και χάνουν νερό σε μια ατέρμονη διαδικασία που αποκαλείται υδρολογικός, κύκλος ή κύκλος του νερού. Ο ήλιος και ο αέρας μετακινούν μικροσκοπικά μόρια υγρασίας από την ωκεάνια επιφάνεια στην ατμόσφαιρα.  Αυτά τα αόρατα μόρια υδρατμού αναμιγνύονται με τον αέρα. Εάν ο αέρας είναι δροσερός, τα μόρια ατμού ενώνονται σε σταγονίδια νερού τα οποία δημιουργούν σύννεφα. Τα σύννεφα στέλνουν βροχή ή χιόνι και η περισσότερη ποσότητα από αυτά, περίπου το 77%, πέφτει στην επιφάνεια της θάλασσας. Το νερό της βροχής και το λιωμένο χιόνι που πέφτουν στο έδαφος, ρέει στους ποταμούς που καταλήγουν πίσω στη θάλασσα. Κατά συνέπεια, οι ωκεανοί δεν στεγνώνουν ποτέ.

Τις τελευταίες δεκαετίες, οι επιστήμονες έχουν αναπτύξει μια αρκετά σαφή εικόνα του ρόλου που παίζουν οι ωκεανοί και ο υδρολογικός κύκλος στη διαμόρφωση του καιρού. Ένα ενδιαφέρον αποτέλεσμα είναι η εξήγηση των επιπτώσεων του  φαινομένου του Ελ Νίνιο. Οι θερμές θερμοκρασίες των επιφανειακών νερών που συνδέονται με το Ελ Νίνιο οδηγούν σε αλλαγές στη μετακίνηση των μαζών αέρα και στην ανάπτυξη ακανόνιστων ωκεάνιων ρευμάτων. Το αποτέλεσμα είναι να αλλάζει ο καθιερωμένος τρόπος  σχηματισμού των καιρικών συνθηκών και να επηρεάζεται τελικά με αυτό το τρόπο ολόκληρος ο κόσμος.